นิทานสองภาษาสำหรับเด็กๆ The Lion and the Mouse (สิงโตกับหนู)
Once when a Lion was asleep,a little mouse began running up and down upon him;
this soon wakened the Lion,
who placed his huge paw upon him,
and opened his big jaw to swallow him.
Pardon, O King,”
cried the little Mouse;
forgive me this time,
I shall never forget it.
Who knows
what I may be able to do you a turn some of these days?”
The lion was so tickled at the idea of the Mouse
being able to help him,
that he lifted up his paw and let him go.
Some time after
the lion was caught in a trap,
and the hunters, who desired to carry him alive to the king,
tied him to a tree
while they went in search of a waggon to carry him on.
Just then the little Mouse happened to pass by,
and seeing the sad plight in which the lion was,
went up to him
and soon gnawed away the ropes
that bound the King of the Beasts.
สิงโตกับหนู
มีอยู่คราวหนึ่ง มีสิงโตตัวหนึ่งนอนหลับอยู่ได้มีหนูเล็กๆ ตัวหนึ่ง วิ่งขึ้นวิ่งลงบนสิงโตตัวนั้น
ด้วยเหตุนี้เอง ในไม่ช้าไม่นานสิงโตก็ตื่นขึ้น
และได้ใช้อุ้งเท้าขนาดใหญ่ตะปบมันเอาไว้
พร้อมกับอ้าปากกว้างเตรียมที่จะกินหนูตัวนั้นลงไปในท้ิงของมัน
“อภัยให้ข้าพเจ้าด้วยเถิดท่านเจ้าป่า
หนูตัวเล็กกล่าวออกมาด้วยความหวาดกลัว
ยกโทษให้ข้าพเจ้าสักครั้ง
แล้วข้าพเจ้าจะไม่ลืมบุญคุณของท่านเลย
ใครจะรู้ว่าสักวันหนึ่งข้าพเจ้าอาจตอบแทนท่านได้
สิงโตขำมาก เมื่อได้ฟังความคิดของหนู
ว่าสามารถจะช่วยตนได้
จึงยกอุ้งเท้าหน้า ออกเพื่อปล่อยหนูไป
หลังจากนั้นไม่นาน
สิงโตตัวนั้นได้บังเอิญไปติดกับดักของนายพรานเข้า
ฝ่ายนายพรานเห็นเข้าว่ามีสิงโตมาติดกับดักของตน
จึงช่วยกันจับสิงโตเพื่อที่จะนำไปถวายให้กับพระราชา
จึงช่วยกันผูกมันไว้กับต้นไม้ต้นหนึ่ง
แล้วพวกเขาก็ไปหารถมาเพื่อบรรทุกสิงโตไป
ขณะนั้นเจ้าหนูน้อยตัวที่สิงโตปล่อยไปบังเอิญผ่านมา
และเห็นสิงโตถูกจับมัดเอาไว้
จึงเดินเข้าแล้วกัดแทะเชือก
ที่มัดราขาแห่งสัตว์ป่านั้นจนขาดออก
สิงโตตัวนั้นจึงหนีออกมาได้
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
การสร้างกุศลในวันนี้ย่อมให้ผลดีในวันหน้า
The Wolf and the lamb (หมาป่ากับลูกแกะ)
One upon a timea wolf was lopping at a spring on a hill side,
When, looking up,
What should he see but a lamb
just beginning to drink a little lower down.
There’s my supper,” thought he,
if only I can find some excuse to seize it.,”
Then he called out to the lamb,
How dare you muddle the water
from which I am drinking?”
Nay, master, nay,”
said lamb
if the water be muddy up there, I cannot be the cause of it,
for it runs down from you to me”
well, then,” said the Wolf,
Why did you call me bad names this time last year?
That cannot be,”
“said the lamb;
I am only six months old.”
I don’t care,”
snarled the wolf;
if it is not you,
it was your father;
and with that
He rushed upon the poor little Lamb
and ate her all up.
หมาป่ากับลูกแกะ
ครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีหมาป่าตัวหนึ่งกำลังกินน้ำ ที่น้ำพุเข้าเนินเขา
เมื่อมันเงยหน้าขึ้นมามองดู
มันได้เห็นลูกแกะตัวหนึ่งอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย
มันคิดในใจว่า
“นั่นมันคืออาหารมื้อเย็นของกูละ มันคิดในใจ
“ถ้าเพียงแต่หาข้ออ้างบางอย่างได้หละก็ ก็จะจับมันมากินได้
คิดแล้วมันก็ตะโกนไปยังลูกแกะตัวนั้นว่า
“นี่แกกล้าดียังไงกัน ถึงมากวนน้ำ
ที่ข้ากำลังดื่มอยู่ให้ขุ่น
“เปล่าฉันเปล่ากวนนะ
ลูกแกะตัวน้อยตอบ
“ถ้าน้ำเหนือลำธารนั้นขุ่น มันก็ไม่ใช่เพราะฉัน
เนื่องจากมันไหลจากท่านลงมาหาฉัน
“เออ,ถ้างั้น หมาป่าพูด
“วันนี้เมื่อปีกลายแกด่าข้าทำไม
มันเป็นอย่างนั้นไม่ได้หรอก
ลูกแกะกล่าวแย้ง
“ฉันเพิ่งเกิดมาได้หกเดือนเท่านั้นเอง
“ข้าไม่สนใจหรอก
หมาป่าพูดอย่างเกรี้ยวกราด
ถ้าไม่ใช่แก
มันก็คือพ่อของแกนั่นแหละที่ด่าข้า
แล้วมันก็วิ่งห้อเข้าตะครุบลูกแกะตัวน้อยผู้น่าสงสาร
แล้วก็กินมันหมดทั้งตัว
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
คนชั่วที่มีอำนาจย่อมแพ้คนดีที่อ่อนแอเสมอ
